Trevanian - Şibumi

“CIA ajanlarını, geri zekalılara iş verme kanununa katkımız olarak düşün.” (sf. 14)

Sanayileşmiş Batı dünyasında yaşayan biriyseniz, Şişko’da siz de vardınız. Kredi kartlarınızdaki tavan rakam, kan grubunuz, siyasal tarihçeniz, cinsel eğilimleriniz, sağlık siciliniz, ilk-orta-lise ve üniversite notlarınız, yaptığınız telefon görüşmelerinden rastgele derlenmiş birkaç bant, ömrünüzde göndermiş ya da almış olduğunuz her telgrafın bir kopyası, veresiye yaptığınız bütün alışverişler, tüm askeri veya cezaevi kayıtlarınız, tüm gelir vergisi kayıtlarınız, abone olduğunuz dergilerin tüm listesi, ehliyetiniz, parmak iziniz… Evet, bütün bunlar, Ana Şirket’in özel ilgi duymayacağı sade bir vatandaşsanız vardı. (sf. 27)

Ali Sefünç - İskelede Minder Tatili

Dijital&Geleneksel Çizim Mixi

Bodrum, Gül Pansiyon, 11.08.2020 16:30 civarları

 

“- Korsan kitap işine mi girdin be oğlum? Bodrum’dayız, etrafımızda mis gibi kızlar varken.

- Hayır, bu bir gelenek. Ayrıca, biz hep Bodrum’da sürünüyoruz.

- Ne geleneği?

- Eğer bir kitap hakkında çizeceksem o kitap muhakkak elimde olmalı. Bu kitapta karaborsaya düşmüş, 50 liraya satıyor namussuzlar. Ben de kitabın kendisini  deftere çiziyorum, böylece yine üzerine çizebileceğim.

- Anlamadım, ben de bizi kurtaracak bir şey buldun sanmıştım.

- Biliyorum. Airbnb müşterisi gelecek, 7 numarayı hallettin mi? Kahvaltı dahil gelecek onlar.

- Sayılır, Booking müşterileri gibi bunlar da bize saydıracak.

- Saydırabilirler, seneye burada olmayacağım. Kapı müşterilerinden de paraları peşin al, tekrar sorun çıkmasın. Ayrıca, son 1 oda kaldığını ve her an booking’ten rezervasyon gelebileceğini söyle, odaları göstermeden al parayı.

- Odalar birkaç saat içinde dolar. Overbook olmayalım, rezervasyonları kapayayım mı?

- Hayır, gelen müşterileri bizim bakkalın pansiyona yönlendireceğim, %20 alacağız. Açık tut.

- Bu hoşlarına gitmeyecek.                                               

- Kim takar? 15 gün sonra sezon bitiyor ve boş başka yer bulamazlar.

- Patron duyarsa?                                                                                             

- 15 gün içinde bu dönemde o da başka eleman bulamaz. “

Alfred Bester - Kaplan Kaplan

Bana ulaşın. Instagram: @anokvaburada

Altın bir çağ yaşanıyordu; benzersiz maceralar, zengin yaşam ve zor ölüm devriydi bu . . . ama kimse öyle düşünmüyordu. Servet ve hırsızlıkla, yağma ve çapulculukla, kültür ve ahlaksızlıkla dolu bir gelecekti bu . . . ama kimse bunu kabul etmiyordu. Aşırılıkların çağıydı, hilkat garibelerinin büyüleyici yüzyılı . . . ama kimse bundan hoşlanmıyordu. (sf. 17)

George Orwell - 1984

Büyük Birader’i eleştirebilmek için onun bana satmak istediği 1984 kitabını satın almam, işe gitmem, düzenli maaşa sahip olmam, bilgisayara para yatırmam ve en az 12 aylık internet taahhüttü vermem gerekli. O halde nasıl kazanabiliriz? Gökyüzü mavi, su ise ıslak. Öyleyse tehlikede değil, büyük birader için tehlikeliyiz demektir. Fakat nasıl kazanabiliriz?

James Tiptree, Jr.(Alice B. Sheldon) - Uzaktan Kumandalı Kız

İğrenç şeyler sonsözler, önsözler;

Öykünün etrafındaki salyalar gibi.

J. Tiptree, JR., 1971

Stefan Zweig - Mecburiyet

Aylar önce zamandan ve insanlardan kaçan, savaşan ülkesinden İsviçre’ye gelmiş bir kaçaktı; gördüğü vahşet ve dehşet yüzünden korkudan büzülmüş, altüst olmuş ruhunun burada düzeldiğini, iyileştiğini ve yaralarının kabuk bağladığını fark etmiş, buranın eşsiz manzarasının, renklerinin onu kendisine çektiğini ve içinde resim yapma arzusunu uyandırdığını hissetmişti. Bu nedenle ne zaman bu manzarası kararsa, kendisini yabancı ve uzağa atılmış hissediyordu, tıpkı bu sabah saatlerinde olduğu gibi, çünkü sis her şeyin üzerini örtmüş, manzarasını engellemişti. (sf. 3)

Ali Sefünç - Yemin Ederim Bunu Ben De Düşünmüştüm

Oturduğum cafede MFÖ’den “Bodrum Bodrum” çalıyor, Bodrum’da, hafta içi sadece yerlilere hitap eden bu mekanda şarkının zamanlamasını epey anlamsız buluyorum, buradaki insanların hemen hepsi Bodrum’dan bir şekilde şamar yemiş gençler ya da bir şeyler hakkında huysuzlanan emekli insanlar. Hiçbiri şarkıya eşlik etmeye gerek duymuyor, benim dışımda. Nasıl anlatsam, nereden başlasam diye mırıldanıyorum. Yeni elime geçen kitabımı açıp ilk paragrafını okumaya başlıyorum. Henüz ilk paragrafın son cümlesinde şöyle yazıyor;

“Aklıma MFÖ’nün unutulmaz şarkısı “Bodrum Bodrum” geliyor, “Nasıl anlatsam, nereden başlasam” sözleriyle aklımda ve ruhumda yer eden şarkı. (sf.10)

Iain Reid - Her Şeyi Bitirmeyi Düşünüyorum

Her şeyi bitirmeyi düşünüyorum.

Bir kere insanın aklına geldi mi bir daha gitmiyor bu düşünce. Sürekli hatırlanıyor. Zihinde oyalanıyor. Hayata hükmediyor. Yapabileceğim pek bir şey yok. İnanın bana. Kurtulamıyorum bir türlü. İstesem de istemesem de hep orada. Yemek yerken. Yatakta. Uyurken. Uyandığımda. Hep orada. Her an.

Aklıma geleli uzun zaman olmadı. Yeni bir düşünce ama eskiymiş gibi geliyor aynı zamanda. İlk ne zaman geldi aklıma? Peki, ya aslında benim aklıma gelmediyse ve tam olarak gelişmeden önce tohum halinde zihnime yerleştirildiyse? Dile getirilmemiş bir düşünce sahte bir düşünce midir? Belki başından beri biliyordum. Belki başından belliydi böyle olacağı. (sf. 7)

Franz Kafka - Ceza Sömürgesi & Hüküm

instagram.com/anokvaburada

Gezginin soracak çeşitli soruları vardı ama adamın halini görünce sadece, “Kararın ne olduğunu biliyor mu?” diye sordu. “Hayır,” dedi subay ve açıklamalarına devam etmek istedi ama gezgin subayın sözünü kesip, “Nasıl yani, kendisi hakkında verilen karardan haberi yok mu?” diye sordu. Subay tekrar, “Hayır,” dedi; sanki gezginden sorusunu biraz daha gerekçelendirmesini beklermiş gibi bir an duraksadı ve sonra devam etti: “Kararı ona bildirmenin bir yararı olmazdı. Nasıl olsa bedeninin üzerinde öğrenecek bunu.” Gezgin susmaya niyetliydi, tam o sırada mahkûmun bakışlarını üzerinde hissetti; adam sanki, ‘bu olup bitenleri tasvip ediyor musunuz?’ diye sorar gibiydi. Gezgin bunun üzerine arkasına yaslandığı sandalyede doğrularak: “Ama hiç olmazsa, mahkûm edildiğini biliyor, değil mi?” diye sordu. “Yoo, onu da bilmiyor,” dedi subay ve gezginden birkaç tuhaf açıklama bekler gibi ona bakıp gülümsedi. “Demek bilmiyor!” dedi gezgin alnını ovuşturarak. “Öyleyse bu adam savunmasının nasıl karşılandığından da hâlâ habersiz?” “Kendisini savunma fırsatı olmadı ki,” dedi subay; kendisi için olağan sayılan şeylerden söz ederken, gezginin bunları bilmediği için utanmasını önlemek istercesine yan tarafa baktı. “Ama kendini savunma fırsatı olmalıydı,” dedi gezgin ve oturduğu sandalyeden kalktı. (sf. 32-33)

Franz Kafka - Dönüşüm

instagram.com/anokvaburada/

“Kafka ile yaşamak, acınacak güncelliğimizin en büyük umudu”

                                                                                  Tezer Özlü, 1984

Franz Grillparzer - Fakir Çalgıcı

Bordo Siyah yayınevi baskısına.

İşte böyle anlarda, “Kötü bir şekilde de olsa arabayla gitmek yaya gitmekten daha iyidir” diyen eski atasözünün kocaman bir yanlış olduğu ortaya çıkar.

Stefan Zweig - Virata Ya Da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri

“Onlarla tartışmayacağım. Öfke beni ele geçirdiğinde ben bile ellerimin ne yaptığını bilmezken, sen ne yaptığını nasıl bilebilirsin ki? Bir kadını para karşılığı satan adama adaletli davrandım ve onun çocuklarına ve hizmetkarlarına da. Yapabilirlerse bırak bu adamlar beni suçlasın. Onlardan iğreniyorum ve senin yargıçlığından da.”

“Başkalarının sözlerinden hakikati nasıl öğrenebiliyorsun?” 

Eimear McBride - Kız Natamam Bir Şeydir

Kötümser, is. Arızalı görüşleri yüzünden, işleri olması gerektiği gibi değil de olduğu gibi gören(çizen) kişi.

Babaların olması gereken yerlerdeki boşluklarımız. Ne zaman bulacağız bu boşlukları ve doldurmak için ne yapacağız onları? (sf. 15)

F. Scott Fitzgerald - Muhteşem Gatsby

Daha genç ve toy günlerimde, babamın bana verdiği bir öğüt, o zamandan beri aklımdan çıkmadı.

Şöyle demişti bana: <<Ne zaman herhangi birini eleştirmek istersen, insanların senin sahip olduğun avantajlarla dünyaya gelmemiş olduğunu anımsa yeter.>>

Daha fazla bir şey söylemedi fakat biz hep alışılmadık bir ketumlukla az sözcükle anlaştığımız için bundan çok daha fazlasını kastettiğini anlamıştım. Bunun sonucu olarak bütün yargılarımı kendime saklama alışkanlığını edindim. (1. Bölüm)

Gökçe Nur Karakullukçu - Kahverengi Defter

sürreal sevmeler bizimki.

aşk da zaten gerçeğin çarpıtılmış bir yansıması gibi sudan hayata.

damlalar gözlerimden gökyüzü gözlerine akar.

kahkahalarım kulaklarından geçip dudaklarına yerleşir.

anlamsızca konuştuğumuz derin konularımız manşet gazetelere.

bir susurluk kazasında sönen ışıklar yeniden yanıyor gözlerimizde.
eroinman kızın kokainman arkadaşının keş sevgilisi sürrealizmi dadaizme tercih edermiş.

gerçeküstü dışavurumculuğu içinin temizliğindenmiş.

bir gün bir çocuk yanlışlıkla tiner içmiş.

müstakbel sevgilisi o gece tinerli kızın rüyalarından rüya seçmiş.

bir kapı gıcırtısından yağmur şakırtısına kadar her şey aşk doğan kızın kanından içmiş.

bir rüyaymış gelmiş geçmiş.

sonra bir gün yalancı tesadüfi karşılaşmada ellerini yitirmiş aşk geri gelmiş.
aşk sürreal sevişmelerle etini ısıran köpekmiş.

dadaizm keşin içine işlemiş.

bana ne demiş sevgilisi.

ten ten’in köpeğinin adı Milou değil.  (sf. 271120141355)

Sibel Karabulut - Kar Kiraz Kuşu

“Uçarak değil, seyahat ederek göç etmek istiyorum. Nesi tuhaf bunun? Farklı olmaktan, farklı bir şey yapmaktan neden korkuyorlar ki? Uçmak; evet özgürlük, gökyüzü ve bulut, evet. Özgürlüğün, uçsuz bucaksız gökyüzünde uçmak olduğunu sanıyorlar sadece.” diye hayıflanıyordu tünediği yerde. Köyleri, kasabaları, şehirleri, ülkeleri kuş uçuşu geçip gitmek değil, kuş gözüyle görmek istiyordu. (sf. 9)

Dostoyevski - Beyaz Geceler

Gökyüzü öylesine yıldızlı ve aydınlıktı ki, ona bakarken, “böyle bir göğün altında bu hırçın ve kaprisli insanlar nasıl yaşar?” diye sormadan edemezdiniz. Bu da çok gençlere özgü bir düşüncedir sevgili okuyucu, Tanrı’dan ruhunuzun hep genç kalmasını dilerim. (sf. 21)

Tolstoy - Din Nedir?

Bir din, insan ile Tanrı arasında bir bağ kurmuş olmasına rağmen, eylemini kişilerin edindiği bilgi düzeyini karşılamayacak, onlara inanılmaz gelecek biçimde yapıyorsa, o bir din değil, din müsveddesidir. (sf. 13)

Josê Saramago - Bilinmeyen Adanın Öyküsü

…Bilinmeyen ada, diye tekrarlamış adam, Saçma, bilinmeyen ada kalmadı artık, Bilinmeyen ada kalmadığını nereden biliyorsun, kral efendi, Haritalarda bütün adalar var, Haritalarda sadece bilinen adalar var, Peki bulmak istediğin bu bilinmeyen ada neyin nesi, Bunun cevabını bilseydim ada zaten bilinmeyen olmaktan çıkardı, Bu adayı kimden duydun, diye sormuş kral biraz ciddileşerek, Kimseden, Öyleyse niçin var diye tutturuyorsun, Çok basit, bilinmeyen bir adanın var olmaması imkansız olduğu için, Buraya benden bir tekne istemeye geldin demek, Evet, buraya senden bir tekne istemeye geldim, Sen kim oluyorsun ki sana bir tekne vereyim, Sen kim oluyorsun ki bana bir tekne vermeyeceksin, Ben bu krallığın kralıyım ve krallıktaki tüm tekneler bana aittir, Bu gidişle onlar sana değil sen onlara ait olacaksın, Ne demek istiyorsun, diye sormuş kral, huzursuzca, Tekneler olmasa sen bir hiçsin, oysa tekneler sen olmasan da rahatlıkla denize açılabilirler… (sf. 15-17)

Ray Bradbury - Fahrenheit 451

Clarisse Fahrenheit 451

“İnsanların başlarına getirip yücelttikleri bir liderleri her zaman vardır… bu, işte sadece bu, zorbaların türediği kaynaktır; ilk ortaya çıktığı zaman, o bir koruyucudur.” (sf. 7)